பூவினி போன ஒரு வாரத்துக்கு பிறகு ஒரு மதிய வேளையில், பாண்டி வெளியில் சென்றிருந்த நேரம்… வீட்டின் கதவு தாளிடப்பட்டிருந்தது. இதுவரை முத்தங்கள், தடவல்கள் மற்றும் நக்கல்களோடு மட்டுமே நின்றிருந்த அந்த மென்மையான உறவு, இந்த முறை தனது அத்தனை எல்லைகளையும் கடந்தது.
ராஜன் தன் காதலியாக மாறிப்போன இளையவளை மெல்லத் தன் மார்போடு அணைத்து, மெத்தையில் சாய்த்தான். எந்தவிதத் தயக்கமும் இல்லாமல், இருவரும் தங்கள் ஆடைகளை முழுமையாக விலக்கிவிட்டு, ஒருவருடைய உடலில் மற்றொருவர் முழுமையாக ஐக்கியமாயினர். அந்த முழுமையான உடலுறவின் இன்பத்தில் இளையவள் முனங்க, ராஜன் பலமுறை அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தை அடைந்து அவளது காமத் தாகத்தைத் தீர்த்தான்.
இப்படி அந்த வீடே மாறிக்கொண்டிருந்த அதேவேளை, எதிர்பாராதவிதமாக அடுத்த சோதனை வந்தது.
சில நாட்கள் கழித்து, பாண்டியின் தம்பியின் மனைவியான சித்தியின் மகள் (இளையவளுக்கு முறைப்படியான சொந்தக் காரப் பெண்) விடுமுறைக்காக அந்த வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தாள். அவள் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவள்
அவள் வந்ததும் வீடு மீண்டும் கலகலப்பானது போலத் தெரிந்தாலும், ராஜனுக்கும் இளையவளுக்கும் அது பெரிய தலைவலியாக மாறியது. இனிமேல் எங்கு சென்றாலும் சித்தி மகள் குறுக்கே வருவாள்;
சித்தி மகள் பெயர் சஞ்சனா எப்போதும் மென்மையாகப் பேசுபவள், அமைதியானவள்.
சஞ்சனா அந்த வீட்டிற்கு வந்து சில தினங்கள் ஆகியிருந்தன. அவள் யாரிடமும் அதிகமாகக் குரல் உயர்த்திப் பேச மாட்டாள்; எப்போதுமே ஒரு அமைதியான புன்னகையும், சாந்தமான குரலும் அவளது தனிச்சிறப்பு. அவள் பேசுவதைக் கேட்பதற்கே ஒரு தனி நளினம் இருக்கும்.
இளையவளுடன் அந்த முழுமையான இன்பத்தில் திளைத்துக் கொண்டிருந்த ராஜனின் பார்வை, இப்போது சஞ்சனா மீது விழத் தொடங்கியது. பூவினியின் முரட்டுத்தனமும் இல்லை, இளையவளின் குறும்புத்தனமும் இல்லை; சஞ்சனாவின் அந்த அடக்கமான அமைதியே ராஜனுக்கு ஒரு புதிய சவாலாகவும், அதே நேரத்தில் ஒரு பெரிய ஈர்ப்பாகவும் மாறியது
ஒரு நாள் மாலை நேரம்… பாண்டி வேலை விஷயமாக வெளியே சென்றிருந்தான். இளையவளும் வெளியில் போய் இருக்க, சஞ்சனா மட்டும் ஹாலில் உள்ள சோபாவில் அமர்ந்து ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
வீடு முழுவதும் அப்படி ஒரு அமைதி நிலவியது. ராஜன் மெல்ல அந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்து, சஞ்சனா அமர்ந்திருந்த சோபாவின் அருகில் வந்தான். சத்தமே இல்லாமல் அவன் அருகில் வருவதைக் கவனிக்காத சஞ்சனா, அவன் நிழல் பட்டதும் திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.
”மாமா… நீங்களா?” என்று அவள் தன் வழக்கமான மென்மையான குரலில் கேட்டாள்.
ராஜன் எந்தவித சத்தமும் போடாமல் அவளது அருகில் வந்து அமர்ந்தான். அவளது அந்த அமைதியான விழிகளும், பதட்டமில்லாத முகமும் ராஜனின் நெஞ்சில் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அவன் தன் கையை நீட்டி சஞ்சனாவின் கன்னத்தை மென்மையாகத் தொட்டான்.
சஞ்சனா லேசாகப் பின்வாங்கி, “என்ன மாமா இது?” என்று சிவந்த முகத்துடன் மெதுவான குரலில் கேட்டாள். அவளது கண்களில் பயத்தை விட ஒரு விசித்திரமான வெட்கமும், எதிர்ப்பார்ப்பும் கலந்திருந்தது.
ராஜன் அவளது கைகளைப் பற்றி தன் கைக்குள் வைத்துக் கொண்டு, அவளது காதோரம் மிக மென்மையாகக் குசுகுசுத்தான், “உன் குரலை மாதிரி, உன் மனசும் ரொம்ப அமைதியா இருக்கு சஞ்சனா… ஆனா உன் அழகு என்னை ரொம்பவே திணறடிக்குது…”
அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் சஞ்சனாவின் உடல் சிலிர்த்துப் போனது.
ஒரு நாள் மதியம், பாண்டி வெளியில் சென்றிருந்த நேரமும், இளையவள் கடைக்குச் சென்றிருந்த சிறு இடைவெளியும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. அந்தத் தனிமையைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட ராஜன், சஞ்சனா நின்றிருந்த அறைக்குள் நுழைந்து கதவைத் தாழிட்டான்.
சஞ்சனா சற்றுப் பதறிப்போய், “மாமா… அக்கா வந்துடப் போறா… விடுங்க” என்று மெல்லிய குரலில் தடுத்தாள். ஆனால், ராஜன் எதையும் கேட்கும் நிலையில் இல்லை. அவளது அந்த அமைதியையும் பயத்தையும் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, அவன் தன் வெறியைத் தொடங்கினான்.
பூவினியிடம் காட்டிய முரட்டுத்தனமும் இல்லை, இளையவளிடம் காட்டிய மென்மையும் இல்லை; சஞ்சனாவிடம் ராஜன் காட்டிய அந்தத் தீண்டல்கள் மிகவும் அருவருப்பானதாகவும்,
அவளது கண்ணீரும் முனகல்களும் ராஜனின் வெறியை இன்னும் அதிகப்படுத்தினவே தவிர, அவனைக் குறைக்கவில்லை.
சஞ்சனா தரையில் முழங்காலிட்டு நிற்கும்படி, அவளது உடல் அழகை அருவருப்பான கோணங்களில் ரசித்து, தன் இச்சையைத் தீர்த்துக்கொள்ள முயன்றான். அவள் நடுங்கிக்கொண்டே “வேண்டாம் மாமா… ப்ளீஸ் விடுங்க…” என்று கெஞ்சினாலும், ராஜன் அவளது அந்தத் தவிப்பைத் தன் காமத்திற்குத் தீனியாக மாற்றிக் கொண்டான்.
வெளியில் உலகத்திற்கு மிகவும் சாந்தமானவளாகவும், அமைதியானவளாகவும் வலம் வந்த சஞ்சனா, அந்த அறையின் நான்கு சுவர்களுக்குள் ராஜனின் அந்த அருவருப்பான தொடுதல்களுக்கு முழுமையாக அடிபணிந்து,
அவளது அந்தரங்க உறுப்புகளைத் தன் கரடுமுரடான விரல்களால் முரட்டுத்தனமாகப் பிசைந்தும், நகங்களால் கீறியும் வதைத்தான். அவளது கதறல்களும் முனகல்களும் அவனது மிலேச்சத்தனமான வெறிக்கு எரிபொருளாகின.
அவன் தனது ஆடையைக் களைந்தான். அவனது உப்பிக் கொண்டிருந்த ஆண்குறி அவளது தொடையின் மீது உரசியது. சஞ்சனா பயத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டாள், ஆனால் ராஜன் அவளது தாடையைப் பிடித்துத் திருப்பினான்.
கண்ணைத் திறந்து பார் சஞ்சனா! உன்னை நான் எப்படி அனுபவிக்கிறேன் என்று பார்.”
அவன் அவளது ஈரமான யோனியின் நுழைவாயிலில் தன் உறுப்பை அழுத்தினான். ஒரு வேகமான உந்துதலில் அவன் அவளுக்குள் புகுந்தான்.
”ஆஆஹ்” அவளது தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த முதல் முனகல் ராஜனின் வெறியை மேலும் பல மடங்கு தூண்டியது.
ராஜன், குனிந்து அவளது உதடுகளில் ஒரு மென்மையான முத்தத்தைப் பதித்தான். “பயப்படா சஞ்சனா… ஒன்னும் இல்ல…” என்று அவளது காதோரம் முணுமுணுத்தபடியே, தன் கைகளால் அவளது தலையைத் தாங்கிக் கொண்டான்.
ராஜனும் சஞ்சனாவும் அந்த இன்பத்தின் உச்சத்தில் ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்து, மெல்லிய முனகல்களுடன் தங்களின் அந்தரங்கத் தொடர்பில் மூழ்கியிருந்தனர்.
அதே நேரத்தில், வெளியே வெளியே சென்றிருந்த இளையவள் திரும்பி வருவதற்கான காலடிச் சத்தம் வீட்டின் வாசலில் கேட்டது. “மாமா… சீக்கிரமா கதவைத் திறங்க…” என்ற இளையவளின் குரல் ஹாலில் எதிரொலித்தது.
அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் சஞ்சனா திடுக்கிட்டுப் பயத்தில் நடுங்கினாள். “ஐயோ… அவ வந்துட்டா!” என்று தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டால்.
ராஜனோ”உன் உடம்பு எவ்வளவு இறுக்கமா இருக்கு தெரியுமா? அதுதான் எனக்கு இன்னும் இன்பத்தைத் தருது.”
அவன் அவளது மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறை பலமாகப் பிசைந்தபடி, ஆழமாக உந்தினான்.
ராஜன் சஞ்சனாவை விடுவிக்காமல், மாறாக அவளை இன்னும் தன் மார்போடு இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டான்.
சஞ்சனாவின் காதோரம் தன் உதடுகளைப் பதித்து, “அவ உள்ள வரதுக்குள்ள நம்ம வேலையை முடிக்கணும்…” என்று முணுமுணுத்தபடியே, இளையவள் கதவைத் தட்டும் சத்தத்திற்கேற்ப தன் இடுப்பை வேகமாக நகர்த்திச் சஞ்சனாவிடம் தன் இன்பத்தைத் தொடர்ந்தான்.
அவளது கர்ப்பப்பை வாயில் அவனது உறுப்பு மோதியபோது, சஞ்சனா மூச்சிரைக்கத் தொடங்கினாள். வலி மெதுவாக ஒருவிதமான மயக்கமான உணர்வாக மாறியது, அவளது மனம் துடித்தது.
அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்தில் வெப்பமாகப் பட்டது. அவன் இன்னும் வேகமாகவும், ஆக்ரோஷமாகவும் உந்தினான். உடல் உராய்வினால் ஏற்பட்ட வெப்பமும், வியர்வையும் அவர்களை ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்ட வைத்தன.
சஞ்சனா ஒருபுறம் இளையவள் நுழைந்துவிடுவாளோ என்ற மரண பயத்தில் தவித்தாலும், மறுபுறம் ராஜனின் அந்தத் தீவிரமான அசைவுகளுக்கும் முத்தங்களுக்கும் கட்டுப்பட்டு, தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு மெலிதாக முனங்கினாள்.
அவனது செயல்களுக்கு வாய் விட்ட முனங்காமல் வாயை பொத்தி கொண்டதால். அவளது கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்தது.
வெளியில் இளையவள் கதவைத் தட்டிக்கொண்டே இருக்க, உள்ளே ராஜனும் சஞ்சனாவும் அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் உறைந்திருந்தனர். சஞ்சனா பயத்தில் நடுங்க, ராஜன் அவளது பதற்றத்தையே ஒரு போதையாக மாற்றித் தன் இயக்கத்தைத் தொடர்ந்தான்.
ஆனால், அந்த அதிர்ஷ்டம் நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை.
”என்ன மாமா இவ்வளவு நேரம் கதவு பூட்டியிருக்கு? என்ன பண்றீங்க உள்ளே?” என்று கேட்டபடியே, இளையவள் தான் எதற்கும் வைத்திருந்த மாற்றுச் சாவியை (Duplicate Key) எடுத்து, சடாரெனக் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள்.
அந்த அறைக்குள் நுழைந்த இளையவளின் கால்கள் நிலைகுத்தி நின்றன. அவளது கண்கள் கண்ட காட்சியை நம்ப முடியாமல் விரிந்தன.
சஞ்சனா பதறிப்போய், “ஐயோ… இவ வந்துட்டா… விடுங்க மாமா!” என்று தன் பலவீனமான குரலில் கதறி, ராஜனைத் தள்ள முயன்றாள். ஆனால், ராஜனின் கண்களோ கதவருகே திகைத்து நின்ற இளையவளின் மீது பதிந்திருந்தன. இளையவள் தன்னை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை நேரில் பார்த்துக் கொண்டே, ராஜன் தன் உடலின் வேகத்தைக் குறைக்கவில்லை; மாறாக, சஞ்சனாவிடம் தன் இன்பத்தைத் தொடர்ந்தான். ராஜனின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் அந்த இன்பம் உச்சத்தைத் தொட, சஞ்சனா தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டு, “ஆஆஹ்… மாமா…” என்று நா தளும்ப சத்தமாக முனங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
அவளது முனகலும், ராஜனின் வேகமான அசைவுகளும் அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்தன. இளையவள் தன் கண் முன்னால் நடக்கும் அந்த வெட்கக்கேடான காட்சியையும், தன் தங்கை உணர்ச்சிப் பெருக்கில் முனங்குவதையும் எவ்விதத் தடையுமின்றி பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அந்த இறுதித் தருணத்தின் உச்சத்தை அடைந்தான்.
இளையவளுக்குத் தலை சுற்றியது. ஆரம்பத்தில் அவளது அக்காவான பூவினியைத் தன்வசப்படுத்திய அதே ராஜன், இப்போது தன் கண் முன்னால் தன் சித்தி மகளான சஞ்சனாவுடனும் அதே விளையாட்டை விளையாடியிருப்பதை அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. கோபமும், ஏமாற்றமும், ஒருவித ஆத்திரமும் அவளது உடம்பில் ரத்தமாகக் கொதித்தன.
”நீ… நீங்க என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க இங்கே?” என்று இளையவளின் தொண்டை அடைத்தது; கண்கள் கலங்கின.
சஞ்சனா பயத்தில் வாய் பேச முடியாமல், “இளையவள்… அது வந்து…” என்று திணறித் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு கதறி அழுதாள்.
ராஜனோ எந்தவித பயமும் குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாமல், சட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டு சாதாரணமாக நின்றான். அவனது அந்தத் திமிர் இளையவளுக்குக் கோபத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்தியது.
சஞ்சனா தன் ஆடைகளை அள்ளி மார்போடு இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றாள்.
ராஜன் மெதுவாக இளையவளை நோக்கி நடந்து வந்தான். இளையவள் பயத்திலும் கோபத்திலும் பின்வாங்க முயன்றாள். “மாமா… நீங்க பண்றது கொஞ்சமாவது நியாயமா? இவளுக்கு எப்படி மனசு வந்தது…” என்று அவள் கத்த முயன்றாள்.
அவள் பேசி முடிப்பதற்குள், ராஜன் மின்னல் வேகத்தில் அவளது கையைப் பற்றித் தன் பக்கம் பலமாக இழுத்தான். இளையவள் நிலைதடுமாறி அவனது மார்பில் வந்து விழுந்தாள்.
ராஜன் அவளது இடுப்பை இறுக்கமாக வளைத்துப் பிடித்து, அவளது காதோரம் குனிந்து, “ஏன் கத்துற இளையவள்? பூவினி இல்லாதப்போ எனக்கு நீ வேணும்னு நினைச்சேன்… இப்போ நீயும் சஞ்சனாவும் எனக்கு வேணும். உனக்கும் என் தொடுதல் தானே வேணும்?”
